2 entries.
O.A O.A wrote on November 9, 2018 at 4:48 pm
Το Δέρμα ως Σημαίνον και ως Σημαινόμενο Το δέρμα είναι το ενδιάμεσο δύο κόσμων του σώματος, το περιέχον ενός εσωτερικού σώματος που χρησιμοποιεί το δέρμα για να εκδηλώσει τα σημαίνοντα και ταυτόχρονα ο υποδοχέας του εξωτερικού κόσμου που καθρεφτίζει στο σώμα τα συμβαίνοντα. Ο Κωνσταντίνος Κανταρτζής, ως ιατρός επέλεξε τη δερματολογία διότι τον ενδιέφεραν τα ίχνη των διττών λειτουργιών επάνω σε αυτό το διαχωριστικό ψυχοβιολογικό πέπλο το οποίο περιβάλλει, περιέχει και αντανακλά. Ως εικαστικός στην τελευταία του δουλειά επέλεξε, εκ νέου, τα ίχνη στο δέρμα των ανθρώπων· ίχνη μνήμης στα σώματα που γιατροπορεύονται, απομεινάρια του πόνου και ουλές των τραυμάτων που συμβολοποιούνται σε μικροσκοπικές ψηφίδες ενός αρθρωμένου ψηφιδωτού που μετουσιώνει τον πόνο σε εικαστικό δέρμα περιέχον τη συμπύκνωση της ανάμνησής του. Ο Κωνσταντίνος Κανταρτζής χαρτογραφεί τις σωματικές αναμνήσεις λυτρωτικά με εργαλείο την εικαστική φωτογραφία. Ο κάναβος των αφηγήσεών του εμπεριέχει το ψυχικό περιέχον λειτουργικά αφανίζοντας την αναπαράσταση των ουλών και μετατρέποντας το Τραύμα σε Τέχνη.
kantartzis kantartzis wrote on October 26, 2018 at 4:40 pm
The Skin as a Meaningful and Significant object The skin is the intermediary of two worlds of the body, containing an interior body that uses the skin to manifest the meaningful and at the same time, being the receptor of the outside world, it reflects on the body what is happening. Konstantinos Kantartzis, as a doctor, chose dermatology because he was interested in exploring the dual functions on this dividing psychobiological veil which dermatotogy encompasses, contains and reflects. As an artist, following a new approach in his last work, he chose the traces on people's skin; traces of memory in the bodies that are being treated, remnants of pain and scars of injuries that are symbolized in tiny cubes of a hinged mosaic that transforms the pain into visual skin containing his own compressed memory. Konstantinos Kantartzis maps the body memories in a redemptive ( or liberating) way using visual photography as his tool. The canvas of his narratives embodies the psychic content in a functional way that wipes out the representation of scars turning Trauma into Art. O.A.